نگاهی به ویندوز ۷ 

 وی در 25 مهرماه سال 1364 در تهران به دنیا آمد. دیپلم خود را در رشته هنر گرفت. پدرش (جهانگیر كوثری) كارشناس به نام فوتبال و تهیه‌كننده سینماست و مادرش را هم كه دیگر همه علاقه‌مندان به سینما می‌‌شناسند، (رخشان بنی‌اعتماد...)
    باران می‌‌گوید: اولین سكانسی كه بازی كردم در سال 69 بود. كاری از داریوش فرهنگ، با بازی در فیلم سینمایی (بهترین بابای دنیا)، در آن زمان پنج ساله بودم...

    یك سال بعد در فیلم (نرگس) كاری از مادرش ایفای نقش كرد، او در سال 82 دیپلم گرفت و سپس مدرك دیپلم نمایش از هنرستان سوره را هم اخذ كرد. او تا سال 81 بیشتر در فیلم‌های مادرش بازی كرد. سال 73 در فیلم روسری آبی، 76 در بانوی اردیبهشت، در سال 78 زیرپوست شهر، در سال 80 روزگار ما و در سال 81 در فیلمی از اصغر فرهادی بازی كرد كه (رقص در غبار) نام آن فیلم بود و... سپس در سال 82 مقابل دوربین (سیروس الوند) ظاهر شد، در فیلمی به نام (برگ برنده...) اما بیشتر زمانی چهره شد كه در فیلم جدید (محمدحسین لطیفی) ایفای نقش كرد، فیلم خوابگاه دختران كه در ژانر ترس بود.
     همچنین در سال 84، بازی در فیلم ابوالحسن داودی با نام (تقاطع) را ایفا كرد... در ماه مبارك رمضان امسال نیز اولین كار تلویزیونی خود را بازی كرد. مجموعه‌ای به كارگردانی محمدحسین لطیفی، به نام (صاحبدلان.) پس از بازی در این مجموعه به آبادان رفت و در فیلمی از همین كارگردان به نام (روز سوم) بازی كرد. فیلمی كه او را كاندید دریافت جایزه فجر كرد، اما باران سینمای ایران به جز این فیلم، در فیلم مادرش (خون‌بازی) هم كاندید گشت و همین فیلم باعث شد، او در 21 سالگی جایزه سیمرغ بلورین را به دست آورد. البته قبل از باران، ترانه علیدوستی بود كه در 17 سالگی توانست به خاطر بازی در فیلم (من ترانه 15 سال دارم)، این جایزه را از آن خود كند.باران می‌‌گوید: همیشه یك قضاوت درباره من است كه صحیح نیست، همه فكر می‌‌كنند با وجود پدر و مادرم من باید خیلی زود می‌‌درخشیدم و توی هم نسل‌هایم، تنها كسی بودم كه پله‌پله بالا رفتم و هیچ اتفاق خاصی برایم نیفتاد. مهم نیست، من به این گفته‌ها توجه نمی‌‌كنم، اما من هیچ‌گاه دنبال این نبودم كه دیده بشوم، می‌‌خواستم حرفه‌ای باشم و حرفه‌ای بودن به نظر من یعنی این‌كه عضو یك مجموعه باشی. باران اعتقادی به سوپراستار شدن ندارد:
     نمی‌‌خواهم شعار بدهم اما به‌واقع دلم نمی‌‌خواهد، چون سینما برای من هدف نیست، بلكه وسیله است. پدرش می‌‌گوید: باران دختری مسئولیت‌پذیر است، شاید این را از خلق و خوی ما به ارث برده، همچنین اعتماد به نفس عجیبی دارد. باران كوثری می‌‌گوید: یك بازیگر خوب، بازیگری است كه هرگاه مقابل دوربین ظاهر شود، فكر كند اولین سكانس تصویربرداری‌اش است و دست و پایش بلرزد و مهم این كه در واقع بازی كند. چرا كه مردم این را می‌‌خواهند، حتی اگر چهره نباشی و پارتی هم نداشته باشی.چندی پیش كه با باران صحبت می‌‌كردیم، به ما گفته بود (پدر و مادرم نقش مهمی در ورود من به سینما داشتند، اما باران اگر لیاقت داشته باشد، می‌‌ماند، اگر پتانسیل داشته باشد، بیننده را جذب می‌‌كند و... ) و درست هم گفت، باران لیاقت داشت كه كاندیدای بازی در دو فیلم شد و از یكی از آنها سیمرغ دهه فجر را كسب كرد.
    باران در رابطه با خصوصیت یك دوست خوب می‌‌گوید (دوستی خوب است كه معرفت داشته باشد.) او اهل ورزش هم است، تنیس، اما دو سال است كه ورزش نمی‌‌كند. باران دختر سینمای ایران، در حال حاضر به همراه مادرش در آمریكا به سر می‌‌برد، او می‌‌گوید (پدر و مادرم بهترین دوستان من هستند.)باران در مورد فیلم (خون‌بازی) به كارگردانی مادرش می‌‌گوید: در این فیلم به معنای واقعی كلمه، صادقانه بازی كردم، در مورد این فیلم و زندگی معتادها كتاب خیلی خواندم، با معتادها در ارتباط بودم، كسانی كه ترك كردند یا پزشكان متخصص... حتی در جلسات ترك اعتیاد هم شركت كردم، پزشكان به من كمك كردند، چون خود افراد معتاد نمی‌‌توانستند، زیاد حالاتشان را به من بگویند.
     همچنین از مشاوران پزشكی هم زیاد كمك گرفتم، من در این فیلم به معنای كامل، كلمه (ترس) را متوجه شدم. در مدت تحقیق و بازی دیدم كه آدم‌ها چقدر راحت این اتفاق برایشان می‌‌افتد كه تنها یك لحظه است. در واقع اعتیاد ،آدم را تبدیل به یك حیوان می‌‌كند.
    جایزه باران كوثری، (یك سمند) بود و البته پس از دریافت سیمرغ دستمزدش هم بالا رفته است.بد نیست خاطره‌ای از دوران كودكی باران كوثری از زبان پدرش بشنویم. جهانگیر كوثری فوتبالیست سال‌های دور استقلال می‌‌گوید: باران از كودكی استعداد خوبی داشت، یادم می‌‌آید سر صحنه فیلم (بهترین بابای دنیا)، ساخته داریوش فرهنگ، صدابرداری سرصحنه انجام می‌‌گرفت؛ از طرفی باران كه در آن زمان پنج سال بیشتر نداشت، باید دیالوگ‌های زیادی را می‌‌گفت و از طرفی هم سواد خواندن و نوشتن نداشت. از این‌رو همه عوامل فكر می‌‌كردند كه كاری بس مشكل در انتظار آنان است. آتیلا پسیانی كه آن زمان دستیار كارگردان این فیلم بود، در اولین لوكیشن، یك‌بار دیالوگ‌ها را برای باران می‌‌خواند، به بار دوم نمی‌‌كشید كه دخترم، دیالوگ‌ها را به خوبی حفظ می‌‌كرد كه این حركت باعث تعجب همه شد، این خاطره‌ای جالب از باران بود كه در ذهن من و مادرش مانده است...

رافي و مصاحبه اي كوتاه و خواندني  بـــا

MR.BEAN


 

نام كامل : ROWAN SEBASTIAN ATKINSON تاریخ تولد : 6 ژانویه 1955 محل تولد : نیوكاسل انگلیس شغل : بازیگر، كمدین، نویسنده تحصیلات : مهندسی الكترونیك از دانشگاه نیوكاسل و آكسفورد علت شهرت : ايفاي نقش در شخصيت MR.BEAN قد : 183 سانتی متر پدر : ERIC ATKINSON شغل پدر : كشاورز مادر : ELLA MAY ATKINSON برادرها : RYBERT & RODNEY همسر : SUENTRA SASTRY شغل همسر : آرایشگر و گریمور تاريخ ازدواج : 1990 نام پسر : BENJAMIN نام دختر : LILY

بیــــــوگـــــرافــی :
"روان سباستين آتكينسون" معروف به "مستربين" كمدين معروفي كه سال‌هاست خنده را بر لبان مردم دنيا مي‌نشاند، در 6 ژانويه 1955 در "نيوكاسل" انگليس در منطقه "تينه" متولد شد. پدرش "اريك آتكينسون" و مادرش "الا مي"‌ نام داشت. او دو برادر بزرگ‌تر به نام‌هاي "روبرت" و "رودني" دارد. پدرش يك مزرعه‌دار ساده بود. "روان" بعد از اتمام تحصيلات ابتدايي و دبيرستان در دانشگاه "نيوكاسل" در رشته مهندسي برق مشغول به تحصيل شد. مدتي بعد دانشگاهش را به "آكسفورد" منتقل كرد و تحصيلاتش را در همان رشته در دانشگاه آكسفورد به پايان رساند.

او از نوجواني به بازي در نقش‌هاي كمدي علاقه فراواني داشت. او در اين زمينه از استعداد خاصي برخوردار بود. "روان" در دانشگاه آكسفورد با فيلمنامه‌نويس طنز معروف "ريچارد كورتس" آشنا شد و فعاليت‌هايش را در زمينه بازيگري كمدي زيرنظر اين فيلمنامه‌نويس آغاز كرد. او در چند نمايش كوتاه طنز كه در سالن آمفي تئاتر دانشگاه اجرا شد ايفاي نقش كرد و بسيار مورد توجه تماشاچيان قرار گرفت. "روان" كار حرفه‌اي خود را در اين زمينه در سن 23 سالگي و در سال 1978 با ايفاي نقش در يك نمايش كمدي با نام Oclock News شروع كرد.
اين نمايش يك تقليد خبر طنزآميز بود كه از شبكه BBC انگليس پخش مي‌شد. اين نمايش كمدي كه پخش آن مدت چهار سال ادامه داشت موفقيت چشمگيري به دست آورد و در اين مدت چهار سال "روان" جوايز ملي و بين‌المللي فراواني را از اتحاديه‌هاي مختلف از آن خود كرد. "روان" كه با بازي در اين سريال محبوبيت خاصي در انگليس پيدا كرده بود در سال 1980 به اين ترتيب عنوان بازيگر سال BBC را از آن خود كرد و مورد تقدير قرار گرفت. "روان" در سال 1981 در يك نمايش تك نفره طنز در تئاتر "وست اندلندن" بازي كرد و بعد از اتمام يك فصل كامل بازي جايزه بازيگر كمدي سال اتحاديه تئاتر "وست اندلندن" را از آن خود كرد. او جوان‌ترين فردي بود كه تا آن زمان تئاتر تك نفره طنز بازي كرده بود. دومين نمايش تك نفره او در سال 1988 نه فقط در لندن بلكه در نيويورك، استراليا، نيوزلند و خاورميانه بسيار موفقيت‌آميز بود و مورد استقبال قرار گرفت. او در سال 1983 با همكاري فيلمنامه‌نويس "ريچارد كورتيس" نمايش طنزBlack Adder (افعي سياه) را براي BBC ساخت كه اين سريال نيز برنده جوايز فراواني در سطح بين‌المللي شد و "روان" به واسطه بازي در نقش اول اين سري نمايش‌ها براي دومين بار عنوان بهترين بازيگر سال BBC را از آن خود كرد. اين سريال در چهار دوره متوالي پخش شد.

معروف‌ترين كار تلويزيوني بزرگ او در سال 1989 ساخته شد. اين سريال كمدي صامت، مجموعه نمايش‌هاي "مستربين" بود كه براي شبكه‌هاي ITV و HBO توسط شركت "تايگر اسپكت" ساخته شد. در اين مجموعه نمايش‌هاي طنز، "روان" نقش يك شهروند انگليسي دست و پا چلفتي را بازي مي‌كرد كه بدون كلام و بيشتر با شكلك‌هاي صورت و حركات خنده‌دار، خنده را بر لبان تماشاگران مي‌نشاند. اين سريال برنده جوايز بين‌المللي فراواني از جمله "رز طلايي مونترايكس" شد و در سال 1995 نيز عنوان بهترين نمايش كمدي را از آن خود كرد.

اين سريال از شروع ساختش بسيار مورد توجه كشورهاي مختلف دنيا قرار گرفت و در بيش از دويست كشور مهم دنيا فروخته شد و از آن به بعد "روان" به عنوان "مستربين" در سطح بين‌الملل معروف شد. اين مجموعه نمايش‌ها از لحاظ اقتصادي براي تلويزيون انگليس پرفروش‌ترين سريال دهه نود به شمار مي‌رفت. اين مجموعه از سال 1989 تا 1995 در تلويزيون بريتانيا ساخته و پخش مي‌شد. در سال 1997"روان" يك فيلم سينمايي را نيز با اين نقش بازي كرد كه "بين، نمايش واقعه ناگوار" نام داشت و در سطح جهان موفقيت‌هاي فراواني را از آن خود كرد.

يـــك نــويسنــده : "روان سباستين آتكينسون" نه تنها يك بازيگر توانا بلكه يك نويسنده، تهيه‌كننده و دوبلور معروف فيلم‌هاي كمدي در اروپا به شمار مي‌رود وي مي‌گويد : يك فيلم كمدي خوب علاوه بر بازي خوب يك كمدين نياز به يك موسيقي زيبا، يك كارگرداني خوب و يك فيلمنامه زيبا دارد. او در مورد مجموعه "مستربين" مي‌گويد : من هرگز دوست ندارم از مستربين كه با آن در سطح دنيا شناخته شده‌ام جدا شوم. من از بازي در اين نقش لذت فراواني مي‌برم."روان" علاوه بر اين مجموعه‌هاي تلويزيوني، فيلم‌هاي سينمايي بسيار موفقي را هم در كارنامه هنري خود دارد. "روان" در سال 2006 ساخت دومين مجموعه مستربين را آغاز كرده است كه در 29 مارس 2007 به سينماها آمد. اين مجموعه تعطيلات مستربين نام دارد.

مصاحبه اي كوتاه و خواندني روزنامه تايمز با مستربين :
 

"روان سباستين اتكينسون" معروف به "مستربين"، كمدين معروف سينمايي انگلستان و جهان، در ميان تمام كشورها از جايگاه ويژه اي برخوردار است. او در پاسخ به ۱۰ سؤال تايم در خصوص زندگي هنري اش و حواشي آن مصاحبه اي انجام داده كه در ذيل ارائه مي شود :

● آيا همچنان كه در سن ۳۰ سالگي در اولين كار كمدي خود موفق ظاهر شدي اكنون در ۵۰ سالگي بي هيچ تفاوتي همان گونه ظاهر مي شوي؟ راز ماندگاري كمدي شما با وجود اختلاف ۲۰ سال در چيست؟ آيا شخصيتهاي هنري بر اساس آنچه كه خودت هستي انتخاب مي شوند يا اينكه ابتدا نقش را انتخاب بعد تو خودت را با آن هماهنگي مي كني؟ زيرا تو بازيگري هستي كه زمان و سن و سال بردار نيستي!
حقيقتش نقشهايم بازتابي از شخصيت دروني من هستند. مستربين در واقع نهاد طبيعي احساسات و ابراز تمنيات من است. به ويژه وقتي كه به من گفته مي شود كه بايد كاملاً تا بي نهايت چهره مسخره به خود بگيري، اين حس دروني مرا بيشتر به سمت اين نقش مي كشد. اما اين مسأله بيشتر در فضاي باز به من دست مي دهد تا در دكور درون استوديو.

● چرا كارهاي تو بيشتر عاميانه و عوام پسند و در عين حال برخواسته از فرهنگ عامه طبقات جامعه است؟
زيرا از سطح تفكر واقعي يك كودك بزرگسال شروع مي شود تا مرحله بزرگترين انسانهاي خردسال ادامه مي يابد. زيرا ما انسانها بسيار دوست داريم كه در سنين بالا به دوران كودكي خود سر بزنيم و از آن لذت ببريم. درست مانند كودكي كه مانند بزرگسالان آرزوي بزرگ شدن را دارد و او نيز با ديدن كارهاي من احساس بزرگ شدن مي كند و از كارهاي من لذت مي برد. لذا مستربين در واقع و به طور ذاتي كودكي محبوس شده در كالبد يك مرد بزرگسال است. مثلاً يك پسر ۱۰ ساله از يك فرهنگ متفاوت با ديدن فيلمهاي من همان احساسي را دارد كه يك مرد ۳۰ تا ۵۰ ساله دارد.

● ما مستربين را بيشتر در نقشهاي سينمايي اش با نام تدي بي ير دوست داريم تا نمايشها و شوهاي تلويزيوني. زيرا در آنها، مستربين با محيط مأنوس و الفت گرفته همراه مي شود كه با دوستدارانش بهتر رابطه برقرار مي كند. آيا تو غير از اين فكر مي كني؟ آيا بيشتر نقشهاي ناطق را ترجيح مي دهي يا نقشهاي صامت را؟
مستربين زماني بيشترين تأثير را دارد كه هرگز از عبارات و كلمات استفاده نكند. اما من در خانه هر دو را با هم دارم. به طوري كه نقشهاي صامت بسياري را اجرا كرده ام كه اما معروفترين آنها "كلاهبردار ناشي" مي باشد.

● آيا تاكنون به نقشهاي جدي خود نزديك شده اي؟
راستش نقشها مي آيند و مي روند، اما همه اينها بستگي به يك موضوع و مسأله دارد. من زماني آن نقشها را ايفا مي كنم كه هرگز مشكل عصبي نداشته باشم و نيز زماني كه من نقشي را غير از آنچه كه خودم هستم ايفا كنم مي توانم به جدي بودن آن اميدوار باشم، تا بر اساس آن حواشي من ناپديد شوند. اينجاست كه اوج تمام آمال و آرزوهاي من شكل مي گيرند.

● در اكثر اوقات با چارلي چاپلين مقايسه مي شوي. آيا او توانسته است بر كارهايت تأثير بگذارد؟
من دوران رشد خودم را با تماشاي فيلمهاي چارلي چاپلين پشت سر گذاشتم قطعاً تأثير پذيري هايي داشته ام اما نه زياد. حتي تحت تأثير باستركيتون قرار نگرفتم. زيرا مردم مرا جانشين و پيرو راه باستركيتون مي دانند. حال آن كه هرگز فيلمهاي او را نديدم. من بيشتر خود را يك كمدي بصري مي دانم تا يك كمدي فيزيكي. حال آن كه چاپلين بدون شك يك بازيگر و اكروبات و سيرك باز معروف بود. اما من نيستم.

● شنيده ايم كه دوستدار جمع آوري كلكسيون ماشينهاي اسقاطي خارجي هستي. آيا اين كار را واقعاً دوست داري؟
من از مسابقات اتومبيلراني يا ماشينهاي دهه ۵۰ و ۶۰ بسيار لذت مي برم. بذر اين علاقه در سن ۱۲ سالگي در وجود من جوانه زد تا در آن زمان از ماشين مادرم كه مدل موريس ماينور بود يواشكي استفاده كنم. من در آن موقع شروع به چرخيدن با ماشين در اطراف مزرعه پدرم كردم. اما همچنان امروز بهترين ماشين دلخواهم، همان مك لرن اف ۱ مي باشد كه ۱۰ سال گذشته آن را داشته ام.

● با آن كه مهندسي خود را از آكسفورد گرفتي، چطور شد كه سر از سينماي كمدي درآوردي؟
بر اساس علاقه ذاتي خودم، آكسفورد در واقع راهي براي رسيدن به بازيگري بود. زيرا مي خواستم كه زندگي دانشجويي خود را تا آن جا كه امكان داشت در اين اميدواري سپري كنم كه مي توانم تواناييهاي ذاتي هنري خود را كشف و به عنوان يك شخصيت ذاتي هنري در خودم متبلور گردانم. سرانجام آن سرگرميها برايم تبديل به يك شغل و منبع درآمد شد. فكر مي كنم مهندسي كار بزرگي است و من يكبار ديگر به آن باز خواهم گشت، اما مي دانستم كه مدتها پيش در رساله پايان نامه دانشجويي ام نوشته بودم كه هرگز از آن به عنوان يك شغل و منبع درآمد استفاده نمي كنم.

فیلم مستربین در تعطیلات Mr.Bean Holiday 2007

كمدي تعطيلات مستربين ساخته "روان آتكينسون" بعنوان پرفروشترين اثر سينمايي جهان در جدول اكران جاي گرفت
اين فيلم همچنين در كشورهاي آلمان، ايتاليا و استراليا فروش اول سينماها را به خود اختصاص داده است.
 

مستر‌ بین بعد از 10 سال دوری با فیلمی جدید درباره یک سفر پرماجرا از بریتانیا به جشنواره فیلم کن در فرانسه، به سینما بازگشت.
روان اتکینسن، خالق شخصیت معروف دنیای کمدی و ستاره فیلم جدید "تعطیلات مستر بین" در این زمینه گفت: "ما همیشه حس می کردیم مستر بین می تواند دستمایه یک فیلم سینمایی دیگر باشد، اما این بار او باید به شکلی کاملا متفاوت با فیلم اول به تصویر در می آمد. اگر صرفا می خواستیم یک دنباله بسازیم، هشت یا 9 سال پیش باید این کار را می کردیم ، نه الان. اما فکر کردن درباره ایده فیلم جدید سال ها طول کشید."
قهرمان مجموعه بین که به ندرت حرف می زند و بیشتر با شلوغ کاری با دیگران ارتباط برقرار می کند،‌ محبوبیتی جهانی دارد. "بین: آخر یک فیلم از سینمای فاجعه" (1997) بیش از 260 میلیون دلار فروخت و یکی از موفق ترین فیلم های بریتانیایی تمام دوران لقب گرفت. اتکینسن در 1981 در نمایشی یک نفره در وست اند لندن شخصیت بین را خلق کرد. این شخصیت محبوب در سال 1990 با یک مجموعه نمایش تلویزیونی که در قالب 14 قسمت نیمساعته از تلویزیون بریتانیا پخش شد، به شهرت رسید، مجموعه ای که بعد ها به 245 کشور فروخته شد.
بین در فیلم جدید در مقایسه با نمایش تلویزیونی، جنبه انسانی بیشتری دارد. خودخواهی او کمتر است و بیشتر حرف می زند. پس از سفر بین به لس انجلس در فیلم اول، این بار هدف او کن در جنوب شرقی فرانسه است و در این جا تنها یک چیز می خواهد: دیدن ساحل!
 

زاده سال ۱۳۵۰ در تهران است. او از دوران دبستان بازی در گروه‌های کوچک تئاتری را آغاز کرد. نخستین نقش سینمایی‌اش را در سال ۱۳۶۸ در فیلم «وسوسه» به کارگردانی جمشید حیدری به دست آورد. اما نخستین حضور جدی‌اش را میتوان در فیلم «عروس» به کارگردانی بهروز افخمی در سال ۱۳۶۹ دانست. او و ابوالفضل پورعرب را اولین جوانان سینمای ایران پس از انقلاب می‌دانند.
‍پس از آن، کریمی در دو فیلم مهم از داریوش مهرجویی به نام‌های «سارا» و «پری» بازی کرد. بازی‌اش در فیلم «سارا» اقتباسی از «خانه عروسک» اثر هنریک ابسن بود، برایش جایزه بهترین بازیگر زن جشنواره‌های سن سباستین و نانت را به ارمغان آورد.
در همان سال برای تحصیل در رشته طراحی به آمریکا رفت و تا زمان بازی در فیلم «پری اثر داریوش مهرجویی به ایران بازنگشت. بازی‌اش در این فیلم که اقتباسی از کتاب «فرنی و زویی» اثر سلینجر بود مورد توجه قرار گرفت و برای بار سوم در جشنواره فیلم فجر نامزد سیمرغ بلورین شد.
پس از بازی در چند فیلم از کارگردانانی چون ابراهیم حاتمی‌کیا، بهروز افخمی و داریوش فرهنگ در سال ۱۳۷۷ در فیلم «دو زن»به کارگردانی تهمینه میلانی بازی کرد. او با بازی در این فیلم، به بازیگر ثابت چند فیلم بعدی تهمینه میلانی با مایه‌های فمینیستی تبدیل شد و این همکاری تا فیلم «واکنش پنجم» ادامه یافت. کریمی برای پنجمین بار برای فیلم «دو زن» نامزد دریافت سیمرغ بلورین جشنواره فیلم فجر شد. و جایزه بهترین بازیگر زن را به خاطر بازی در همین فیلم از جشنواره تائورمینا ایتالیا گرفت.
پس از اینکه دستیاری عباس کیارستمی‌را در فیلم «A.B.C. Africa» به عهده گرفت، در سال ۱۳۸۰ فیلم کوتاه مستندی با مضمون نازایی با عنوان «داشتن یا نداشتن» ساخت که برنده جایزه باران شد. در سال ۱۳۸۱ در دو فیلم ««دیوانه‌ای از قفس پرید» به کارگردانی احمد‌رضا معتمدی و «واکنش پنجم» به کارگردانی تهمینه میلانی بازی کرد که به خاطر بازی در این دو فیلم جایزه سیمرغ بلورین جشنواره فجر را گرفت.
او برای اولین بار در فیلم «باج خور» اثر «فرزاد مؤتمن» در یک نقش منفی بازی کرد.
در سال ۱۳۸۳ اولین فیلم بلندش به نام «یک شب» را کارگردانی کرد.